LEKKOMYŚLNOŚĆ DZIECKA

Niefrasobliwość, z jaką w literaturze mło­dzieżowej pozbawiano dzieci życia, jest niesłycha­na. W opowiadaniach wydanych w 1808 r. prawie każda codzienna czynność może rzekomo zakończyć się śmiercią albo ciężkimi ranami (te dwie ewen­tualności są wymienne). Czasami lekkomyślność dziecka mogła spowodować śmierć brata czy sios­try, co miało być pouczeniem dla lekkomyślnego malca.W drugiej połowie dziewiętnastego wieku ostrze­żenia występowały rzadziej, popularnym zaś tema­tem literatury dla dorosłych i dla dzieci stała się niewinność dzieci. Śmierć dzieci, jeszcze wówczas często spotykana, była okazją do chorobliwego nieomal wylewu sentymentalizmu.!Przemożny wpływ religii widoczny jest zarówno we władczym, jak w sentymentalnym stanowisku wobec dzieci. Religia nie miała do zaofiarowania dziecku z epoki Wiktorii wiele pociechy, ucząc je nieustannie, że posłuszeństwo wobec rodziców jest równie ważne — jak posłuszeństwo Bogu.

Witaj na moim blogu! Serwis prowadzę aby dzielić się z Wami zdobyta przeze mnie wiedzą. Jestem lekarzem w jednym z Katowickich szpitali. Na codzień spotykam się z wieloma chorobami. Wpisy jakie tutaj zamieszczam są autentyczne. Mam nadzieję, że spodobają Ci się treści na stronie. Zapraszam do czytania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)